Shahrvand Dallas

نادر چاخان و آخوند خمینی‌ نادر چاخان صداش می‌کردیم، پنج-شیش سالی از من بزرگ‌تر بود و با ما زیاد دَمخور نمی‌شد، نمی‌دونم حتی کلاس شیشم ابتدایی رو تموم کرده بود یا نه، ولی هر چی بود، تو لاتی‌ صحبت کردن‌هاش،...

"به کجای این شب تیره بیاویزم قبای ژنده ی خود را؟" (نیما یوشیج) باور نمی کردم که "اریکا" این حرف رو میزنه. بعنوان رئیس سازمان پناهندگی شهر و یک چپ گرا به من اعتماد کرده بود و کلید ساختمان مرکز...

 در بادیه‌ی عشق اگر پای گذاری  اول قدم آماده‌ی صد گونه بلا باش!              "فرخی یزدی" بر خلاف رفیق عزیزم "ژرژ" که میگه من هر جا که پرویز قلیچ خانی بازی می‌کرد طرفدار اون تیم بودم، من اصلا طرفداری نمی‌دونستم...

شاخ مادح نظری شهناز ماکسی دکلته آستین جدای چاکدار قرمزش را پوشید و توی آینه قدی خودش را برانداز کرد. گشادی چاک‌ها به اندازه بود و از فراخی گردن، شانه، سینه و چاک دامن راضی بود. این نخستین باری بود...

آیه‌ها انوشه رحیمی نزدیک سحرگاه بود که به خانه رسید. بسم‌الله گفت و کلید را در قفل در چرخاند. خسته بود و گرسنه. کفش‌هایش را که در جاکفشی پشت در گذاشت، از شیشه الکل روی جاکفشی، به دست‌هایش اسپری زد...

ماه طلا داستان کودکان سولماز سلیمان‌زاده ماهی کوچولوی سفید پشت سنگ خودش رو پنهون کرده بود و ماهی‌ها رو تماشا می‌کرد. چشمش به ماهی قرمزی که باله‌های طلا ییش موقع عشوه‌گری می‌درخشید، افتاد. دلش پر زد. از پشت سنگ پرید...

«‌عدد π» آریو فرخ‌پژوه «هیس، ساکت باشین! صدای پرنده‌ها رو از بالای ابرها می‌شنوید؟ به ما نزدیک می‌شن‌. گمونم یه دسته پرنده‌‌ی مهاجرن. نمی‌تونم ببینم‌شون. لعنتی، این آسمون بی‌خورشید و این برهوت، از وقتی این‌جاییم خورشید رو ندیدیم.» زنِ درمانگر...